Van de voorzitter: komend seizoen geen ouders bij training en wedstrijd

In de laatste vergadering van het bestuur is besloten dat ouders komend seizoen niet meer langs de lijn mogen aanmoedigen. De coronacrisis heeft geleerd dat jeugdspelers zich beter ontwikkelen wanneer hun vader en moeder afwezig zijn tijdens de training en wedstrijd. Voor het seizoen 2021-2022 wordt de lijn daarmee doorgetrokken dat ouders niet op het complex verblijven als hun dochter of zoon hockeyt. We begrijpen dat dit voor sommige ouders een teleurstelling betekent, maar stellen de ontwikkeling en het plezier van hun kinderen boven de belangen van de ouders.


Bovenstaande maatregel zou zomaar waar kunnen zijn. We zien nl. dat door de afwezigheid van ouders bij trainingen en wedstrijden de concentratie van de jeugdspeelsters en -spelers omhoog is gegaan. Ze zijn bezig met het hockey en hoeven niet telkens naar de zijlijn te kijken wat moeder en vader er van vinden. De vragende ogen van ‘doe ik het wel goed’ of ‘is het al bijna afgelopen’, zien we niet. Doordat de kinderen alleen met het hockey en elkaar bezig zijn, is een potentiële bron van onrust weg. De aandacht gaat volledig op aan het spel.


Er zijn natuurlijk ook kanttekeningen te plaatsen. Sommige kinderen vinden het vreselijk leuk als ouders komen kijken en gaan dan juist extra hun best doen. Zij hebben de stem van mama of papa nodig om iets meer te kunnen geven. Maar is dat eigenlijk niet gek? Zou een kind niet intrinsiek gemotiveerd moeten zijn, waarbij het dus echt uit haar of hem zelf komt? Ik denk dat dat zo is, hoewel de allerkleinste een extra aanmoediging best kunnen en mogen gebruiken.


Een ander belangrijk argument tegen deze maatregel is dat je ouders veel ontneemt. Ook ik als ouder van jonge Hudito’ers vind het een enorm gemis dat ik mijn zoons niet of nauwelijks zie hockeyen. Ik mag af en toe fluiten en merk dan hoe ik het waardeer om mijn kinderen met plezier over het veld zie rennen. En wat ik ook mis is het kopje koffie of thee terwijl ik naar een wedstrijd kijk tegen een andere hockeyvereniging. Om deze redenen gaan we de boodschap uit de eerste alinea niet doorvoeren. Maar wie weet zet het ons ouders aan het denken: wat doet mijn aanwezigheid met mijn en andere kinderen? Gaan ze echt beter hockeyen als ik ze aanmoedig? Of brengt kijken op gepaste afstand en met beperkte aanmoediging niet allerlei voordelen met zich mee?


Voor nu hoop ik vooral dat we snel weer met koffie en thee langs de lijn mogen staan. Het zou betekenen dat we de coronacrisis grotendeels achter ons hebben gelaten. Daar kijken we allemaal naar uit. En de kids? Die willen graag aan hun ouders laten zien wat ze in al die tijd hebben geleerd.


Wessel Pil

[email protected]

 
Pauline van der Bilt, 3-5-2021 @ 09:18:49
de turnstertjes van toen denken hier misschien anders over

Ellen Snethlage-Barnard, 23-4-2021 @ 14:16:54
mooi stukje om over na te denken. dank daarvoor.


Reageren op het nieuws?
reactie
lidnummer
wachtwoord