Van de voorzitter: weemoedig

Kun je herinneringen hebben aan een veld? Aan een stukje kunstgras om precies te zijn? Die gedachte schoot door mijn hoofd terwijl ik stond te kijken naar de werkzaamheden aan veld 2. De kunstgrasmat werd er zojuist afgetrokken. En met het verwijderen van die mat dwaalden mijn gedachten af naar oude tijden.


Apetrots waren we op Hudito. In de zomer van 2005 werd op veld 2 een semi-waterveld aangelegd. Daarmee waren we rijkelijk laat. Ik speelde in die tijd met H1 in de overgangsklasse nagenoeg alle uitwedstrijden op een volledig waterveld. Uit verloren we vaak, want hockeyen op water is echt iets anders dan op kunstgras. Thuis daarentegen wonnen we veel. Aangemoedigd door ons balkon kwamen tegenstanders niet in hun spel door de sfeer en het trage kunstgras. Vanaf de zomer van 2005 zou alles beter worden, althans dat dachten we.


We meenden dat, wanneer we over een semi-waterveld zouden beschikken, we vanzelf het hockey op water beter onder de knie zouden krijgen. Het seizoen 2005-2006 openden we met een thuiswedstrijd tegen kampioenskandidaat HDM. Vol verwachting was het publiek toegestroomd en zij werden beloond. Met 2-1 stuurden we HDM bedroefd naar huis. De kop was eraf en het veld voelde als vertrouwd.


Dat gevoel verdween snel. Het thuisvoordeel op het oude veld verdween en maakte plaats voor thuisnadeel. Vele thuiswedstrijden gingen verloren en het degradatiespook klopte op de deur. Dus moest er iets gebeuren. We opperden om het semi-waterveld na de winterstop de rug toe te keren en de thuiswedstrijden te spelen op het oude veld onder het balkon. Mocht dat? Ja hoor, volgens de reglementen bepaalde de thuisspelende club op welke mat er gehockeyd werd. Je had de gezichten moeten zien van de bezoekende spelers. Hoe haalden ze het bij Hudito in hun hoofd om op zo’n minderwaardig veld te spelen?


Maar het werkte. Diverse tegenstanders werden verslagen en met onder meer een gelijkspel tegen nummer twee Schaerweijde werd degradatie ontlopen. Het jaar erop, seizoen 2006-2007 keerden we terug naar het semi-waterveld en ging het uiteindelijk in de laatste wedstrijd mis tegen Groningen. De foto’s zijn uit die wedstrijd. We daalden af na de eerste klasse, om een paar jaar later weer terug te keren naar de overgangsklasse.


Vele memorabele wedstrijden zijn er sinds de zomer van 2005 op het semi-waterveld gespeeld. Ik heb er uiteindelijk veel vaker op gewonnen dan verloren. Heb jij ook een mooie herinnering aan het semi-waterveld? Deel het via onderstaand mailadres. De beste inzendingen krijgen een plaats in deze column. Bij mij dient er één zich nadrukkelijk aan: als toeschouwer van een wedstrijd tussen H1 en de stadsgenoot. H1 stond 5 minuten voor tijd achter met 2-0. Hoe het afliep? Dat komt de volgende keer.


Wessel Pil

[email protected]



Bijlage: H1inactieopveld2.jpg
 

Reageren op het nieuws?
reactie
lidnummer
wachtwoord